يقمل أو يتسخ و الصرورة و قيل : لا يجزئهما إلا الحلق ، للأخبار الدالة عليه ، و حملت على الندب جمعا . احكام حلق شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ناسك بين حلق ( تراشيدن سر ) و تقصير ( كوتاه كردن مو يا ناخن ) مخيّر است ولى حلق از ميان ايندو فرد واجب تخييرى افضل و بهتر است خصوصا براى شخص ملبّد و صرورة . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه ( ملبّد ) بتشديد باء و كسر آن اسم فاعل از باب تفعيل است و مقصود از آن كسى است كه از عسل و صمغ استفاده كرده و آنها را در سرش بين مويها گذارده تا از چرك گذاشتن و توليد شپش جلوگيرى كند . مترجم گويد : منظور از ( صروره ) كسى است كه براى مرتبه اول به حج آمده . شارح ( ره ) مىفرماين : بعضى از فقهاء فرموده‌اند : از ايندو شخص ( ملبّد و صرورة ) غير حلق چيز ديگرى مجزى نيست زيرا اخبار دلالت بر تعين حلق بر ايندو دارند ولى مىتوان اين اخبار را حمل بر ندب و استحباب نمود تا بدين وسيله بين اين دسته از اخبار و اخبار مقابل جمع نمود . قوله : فيتخيّر بينه و بين التقصير : ضمير فاعلى در فيتخير